Top
reis uganda 2011

Reis Uganda 2011

 

dinsdag 22 maart 2011 - woensdag 23 maart 2011

 
Vandaag (dinsdag) is onze reis begonnen met de vlucht van Vliegveld Zaventem (met tussenstops in Parijs en Addis Ababa) naar Entebbe,Uganda, waar we de volgende dag om 12.45 uur landden.
Eerste indruk: WARM, benauwd, mooi en levendig en wat een druk verkeer.

 

We werden opgehaald door Brad en Sander, 2 medewerkers van Second Life Uganda. Deze Amerikaan en Nederlander hebben ons tijdens de autorit van Entebbe naar Kampala ingelicht over het leven in Uganda. Brad en Sander zijn tevens mannen die ook in het vrijwilligerswerk hun steentje bijdragen. Sander heeft geholpen met straatkinderen en Brad met scholen. Nadat we onze koffers in ons verblijf hadden gebracht en uitgepakt zijn we, na een lekker bad te hebben genomen, naar het huis van Robert Jan Nieuwpoort (eigenaar Second Life Uganda), zijn Ugandese vrouw Annitah en hun zoontje Ross gegaan en hebben daar heerlijk gegeten. Tevens ontmoetten we daar  Luisa (zus van Robert-Jan) en haar man Kelly uit Nederland. Leuke gasten. Tijdens het eten werden we tevens geconfronteerd met een terugkerend euvel: Electriciteit uitval.

Wel romantisch met kaarslicht eten.
 

donderdag 24 maart 2011

Vandaag zijn we naar het centrum van Kampala gegaan om boodschappen te doen in Garden City, de grootste mall van Uganda. Onderdeel daarvan is supermarkt Umuchi , die je kan vergelijken met Lidl, Bas enz . Er is in het algemeen best wel veel te krijgen en goedkoop. De mensen in Uganda zijn vriendelijk en ook behulpzaam. Kleding is hier daarentegen wel duur. De meeste mensen kopen hun kleding op de vele markten die Kampala heeft. Voornamelijk 2ehands kleding. Verders zij we op pad gegaan voor een Ugandese telefoonkaart en voorziening voor het verkrijgen van internet. Deze vonden we bij Orange in de vorm van een Dongel. We hebben in de mall heerlijk gegeten bij een van de vele restaurantjes en voor plm. € 10,-- met zijn tweetjes.

vrijdag 25, zaterdag 26 en zondag 27 maart 2011

Deze drie dagen hebben we lekker uitgerust en genoten van het leven dat langs ons huis voorbij trok. Saar heeft heerlijk gekookt en het eten gedeeld met het gezin dat de compound bewaakt. 
01-vrij-25-mrt-314x235 02-vrij-25-mrt-314x235 03-vrij-25-mrt-314x235

 

Maandag 28 maart 2011

Vandaag langverwachte gesprek gehad met dokter Rein Zeeman in het Mulago hospital. Rein Zeeman is mede-oprichter van Stichting Interplast Holland. Hij en leden van het medische team hebben  er voor gezorgd dat een brandwondenunit binnen dit ziekenhuis werkelijkheid werd. Als je weet dat in dit ziekenhuis 1600 bedden dagelijks volledig bezet zijn en vroeger de patiënten met brandwonden kris kras door elkaar in het ziekenhuis lagen ( bestaat uit 3 secties) dan begrijp je dat het zeer moeilijk was om een goed overzicht te krijgen van de patiënten.
Nu is er een aparte afdeling waar op een grote zaal de mannen, vrouwen en kinderen ieder hun eigen gedeelte hebben. Tevens is er op die afdeling 1 operatiekamer, 1 keuken, 1 badkamer en een I.C.U. (intensive care unit). Voor meer info zie Interplast

 

Dr. Rein Zeeman (rechts op de foto op I.C.U. met meisje van 15 jaar oud dat heet water over haar lichaam heeft gekregen) gaf ons een rondleiding door deze unit en dat was schokkerend. Je kunt een beeld vormen bij foto’s, maar de werkelijkheid is vele malen anders. Daarom is het werk wat Rein Zeeman in samenwerking met daar opgeleide chirurgen doet van onschatbare waarde. Dit ook in samenwerking met Nederlandse Brandwondenstichting te Beverwijk.  

 


Vanuit Nederland konden wij, als stichting zijnde, giften in de vorm van badspeelgoed aan de hoofdverpleegkundige van de brandwondenunit overhandigen. Deze bestonden uit speeltjes van Woezel en Pip en hun vriendjes. Uit de reacties konden we opmaken dat zij hier erg blij mee zijn.
De kinderen, die brandwonden hebben, daarvan worden om de dag de verbanden verschoond. Dit gebeurt in een bad om het los te weken. Dus deze speeltjes leidt dan weer af, aangezien het verschonen een erg pijnlijke trauma is.  

 

De grootste veroorzaker van brandwonden bij jonge kinderen is de kookpot die gebruikt wordt in de huisjes van de slumbs. Deze pot hebben ze nodig om water te koken voor de was, afwas en ook om het eten te bereiden. Deze potjes staan zeer wankel in de kleine huisjes waar de meeste kinderen op de grond spelen en slapen.  

De veroorzaker:

 

De gedupeerden:
Baby van 5 maanden
Kind van 3 jaar
Kind van 2 jaar

 

Maar zoals eerder vermeldt zijn er behalve kinderen ook ouderen die geholpen worden aan de brandwonden. De grootste oorzaak van de brandwonden bij vrouwen is zuren. Voorbeeld is een mevrouw die aan het einde van haar zwangerschap zuur over haar gezicht en bovenlichaam kreeg. Deze vrouw ligt nu al meer dan 5 maanden in het hospital voor behandeling aan haar brandwonden. Tijdens haar verblijf is zij bevallen van een jongen Emanuel geheten.  Een wolk van een baby.
Moeten nog vele behandelingen plaatsvinden alvorens zij naar huis kan.
Voor diegene die de foto van deze vrouw wilt zien klik hierLET OP kan schokkend zijn

 

dinsdag 29 maart 2011

Vandaag bezig geweest met het verslag te schrijven en tevens om op de website te plaatsen. Maar na een nachtje geslapen te hebben (NIET DUS) zijn we bepaalde behoeften, die het hospital dringend nodig heeft, op een kaart gaan zetten.

- Kennis delen van zowel medische als sociale aard
- Ziekenhuisapparatuur van 1 fabrikant inzamelen waardoor men niet verschillende 
  handleidingen van apparatuur nodig heeft om deze te onderhouden (uniformiteit)
- Operatiegereedschappen
- Verbanden en medicatie
- Nutrition (voornamelijk eiwitten) / dietiste (kennis delen)
- Kleding voor icu, operatiekamer etc.
- Geld voor doorstroming personeel en onvoorziene uitgaven ( € 25000,--)

Hierdoor kan er een klimaat ontstaan waardoor werkgelegenheid wordt geschapen

 

Woensdag 30 maart 2011

Gesprek met Lenneke Meulenkamp. Jonge vrouw met een krachtige doorzettingsvermogen. Is pas begonnen met het opstarten van een opvangtehuis voor straatkinderen. Op dit moment leven deze kinderen in een omgeving van kartonnen huizen, open riolen, wateroverlast, verslaving etc.
Heeft nog niet zo lang geleden met haar verhaal al in de Telegraaf en Algemeen Dagblad gestaan. Met deze kinderen is ze ook creatief bezig d.m.v. het maken van sieraden gemaakt van papier en ijzerdraad. Denk aan oorbellen, kettingen, armbanden etc. Lenneke zal van deze sieraden foto’s maken en deze op onze site plaatsen. Door de verkoop krijgt zij financiën om op dit moment bedden voor deze kinderen aan te schaffen. 

 

 

Donderdag 31 maart 2011

Rustige dag. Lekker gewinkeld en heerlijk gegeten bij Robert-Jan thuis.

 

Vrijdag 1 april 2011

Lekker uitgeslapen en ’s middags opgehaald door Joseph onze privéchauffeur.
Leuke rit gemaakt naar Fiduga Ltd. (onderdeel van Fides).
Goed en informatief gesprek gehad met de managing director Jacques Schrier. Voormalig MD John heeft samen met zijn vrouw een project binnen het bedrijf opgezet betreffende gezondheid, zoals een eerstehulp post, HIV/AIDS behandeling, family planning. Bedrijf heeft een groot aantal medewerkers die in 23 gigantische kassen aan het werk zijn. Deze medewerkers worden goed verzorgd qua salaris, opleiding, en voor de pasgeboren baby’s van de medewerkers een crèche. Hebben een bezoek aan deze crèche gebracht en het was prachtig om te zien hoe deze kinderen vermaakt werden (potjestraining).
Verder meldde Jacques dat zijn vrouw Mary een school heeft opgericht t.b.v. gehandicapte kinderen.
Gaan dinsdag 5 april daar een bezoek brengen.

 

Joseph

Saar in gesprek met Jacques

Medewerkster a.h enten

Overzicht gedeelte kassen

 

Zaterdag 2 april 2011

Vandaag bezig geweest met het verslag te schrijven en tevens om op de website te plaatsen. Met thuisfront geskyped. En verders lekker uitrusten.


Zondag 3 april 2011
Lekker relaxen.


Maandag 4 april 2011
Boodschappen gehaald en lekker koffie gedronken en tijdens het eten bespraken we of we de ambassade niet moesten bezoeken. En wie stond er plots naast ons: Kim Elverding, werkzaam op de Ambassade van Nederland in Kampala. Leuk gesprek gehad  met haar. 

Dinsdag 5 april 2011

Vanochtend vroeg op want we hadden een afspraak met Mary Schrier (hier links op de foto). Keniaanse vrouw die getrouwd is met Jacques van Fiduga Ltd. Zij heeft een school (Twin school) opgezet in Seeta waar kinderen met een handicap en kinderen, waarvan de verzorgers geen geld hebben om het kind naar een “gewone” school te sturen, de klassen doorlopen. Bij aankomst bij de school werden we verwelkomd door de kinderen. Vervolgens liet Mary ons de ruimtes zien die als klaslokaal dienen.

Oorspronkelijk waren de gebouwen woonhuizen. Alles was goed georganiseerd en gedisciplineerd. Mary liet ons ook de moestuin zien en een nog niet afgewerkte ruimte waarin een keuken, een soort kliniek waar zwangere vrouwen gecontroleerd kunnen worden en een leefruimte voor de hoofdonderwijzeres worden gerealiseerd.
Deze ruimte is aangebouwd en is door donatiegeld vanuit Nederland gerealiseerd. Het is nog niet af aangezien het geld op is.  

Wat men daar in een jaar heeft kunnen bewerkstelligen is ongelooflijk. De school telt  zo’n 30 kinderen en 9 medewerkers, waarvan 1 tuinman die op het terrein zijn onderkomen heeft. Is daar heel gelukkig mee.

Aangrijpend verhaal is dat er een leerlinge 3 dagen lang iedere morgen aan de poort heeft gestaan om naar school te gaan. Maar de leiding moest eerst de verzorgers van dit kind opsporen om toestemming te vragen dat het kind naar school mocht. Uiteindelijk is het toch gelukt en heeft de school er een goede
leerlinge aan.

De klassen zijn verdeeld in 5 groepen : 3 groepen van kinderen in de leeftijd van 4 tot 8 jaar en 2 groepen in de leeftijd van 9 tot 13 jaar. De eerste 3 groepen verblijven een halve dag op school en de overige een uur langer, aangezien zij dan in dat uur hun huiswerk kunnen maken. Als de kinderen naar huis gaan dan worden ze door hun verzorgers met klusjes aan huis opgescheept. Dus hebben
ze geen tijd om hun huiswerk te doen. Vandaar dat extra uurtje dat ze langer verblijven op school. Mooi opgelost door de leiding.  

   

Na de rondleiding werden we verrast door een optreden van alle kinderen.
Zij werden in rijen gezet en gingen voor ons zingen. KIPPEVEL. 

 

Na dit prachtige optreden hebben we met Mary gesproken over wat er nog benodigd is op deze school en dat op papier gezet. Het zijn praktische dingen waarvan wij in het westen het op zolder of schuur hebben staan. Denk aan kinderspeelgoed, spellen, benodigheden om te kleuren, buitenspeelgoed en
voor de kliniek zal de stichting de desbetreffende instanties benaderen. Dus heeft u iets staan en het is compleet en heel dan kunt u de stichting hierover informeren. U maakt hiermee de kinderen van de Twinschool in Seeta Uganda superblij mee.

Na afscheid te hebben genomen van de kinderen en medewerkers werden we door Mary teruggebracht naar ons appartement.
 

Woensdag 6 april 2011

Vandaag het verslag weer aangevuld en op website gezet. Rest van de dag rust genomen en genoten.

Donderdag 7 april 2011

Rust- en genietdag. Tropische regenbui  van een uur.

Vrijdag 8 april 2011

Vandaag ondervonden hoe men hier werkt. In ons appartement was een deurtje van de kast gekomen en moest hersteld worden. Was afgesproken dat de timmerman om 10 uur zou komen, maar hij kwam pas om kwart over 11 aan met hamer, schroevendraaier en beiteltje. Om het deurtje weer terug te plaatsen diende hij gebruik te maken van een trapje dat gefabriceerd werd van 2 houten krukjes die op elkaar werden gezet en vastgehouden moest worden door de conciërge van het complex. Bij het installeren kwam hij er achter dat de schroeven niet meer gebruikt konden worden en dat hij nieuwe schroeven moest halen. “Ben over 5 minuten terug” zei hij, maar je voelt hem al……. Een half uur later kwam hij weer opdagen. Deurtje terug geplaatst en toen ging hij een ander deurtje herstellen. Nou hoe hij die wilde herstellen daar kan ik nog steeds geen antwoord op vinden. Hakken in de deurpost om
de bevestigingen van de deur te plaatsen. Toen moest hij nieuwe gaatjes maken voor de bevestigingen en kwam hij er achter dat hij geen spijker bij zich had. En jawel, hier komt die weer, ben over 5 minuten terug…….. Dus je kan wel begrijpen dat wij het zat waren en hebben hem verteld dat hij maar terug
moest komen als wij weer terug in Nederland waren. Verbaasd nam hij zijn spullen op en ging.
Hierna heerlijk gaan douchen en vervolgens de taxi gebeld om er op uit te gaan. 
Zijn geweest naar de Bahai Temple boven op een berg dicht in de buurt van ons appartement. Van deze tempel zijn er 8 over de gehele wereld. Ze staan in Chicago, Panama City, Santiago(Chili), Frankfurt, New Dehli, Sydney , Western Samoa en Kampala,Uganda.
Schitterende en vredelievende omgeving zowel buiten als binnen de tempel.  
Daarna zijn we naar het huis van Joseph (onze chauffeur) gegaan. Kennis gemaakt met zijn vrouw Eva en zijn  zoontje Joshua. De andere 2 kinderen van hen waren op school op dat moment. Vol trots liet hij zijn woning zien dat op eigen grond staat. Dit land heeft hij gekocht met het geld van het rijden met de boda boda (taxibrommers). Van het geld van de taxi heeft hij een ander huis laten bouwen(tegenover zijn huidige woning) dat hij gaat verhuren, zodat hij van de opbrengst zijn kinderen en de kinderen van zijn broers en zusters naar school kan laten gaan. Want hij onderhoudt zijn gehele familie aangezien hij de oudste is. 

Zaterdag 9 april 2011

Heerlijk genoten van de dag en Robert heeft het boek “Nelson Mandela – De lange weg naar de vrijheid” uit gelezen. ’s Avonds zijn we samen met Robert-Jan naar een Nederlandstalige culturele avond geweest. Leuke avond met veel gezelligheid en een hoop Nederlanders.  

 

 

Zondag 10 april 2011

Rumoerig dagje.
’s Nachts om 3 uur werden we wakker doordat er iemand aan de poort stond die niet naar binnen mocht.  
’sOchtends om 5 uur werden we wakker gekukelekuut door een haan, of iets wat daar mee doorgaat, die vlak onder onze slaapraam de dag stond aan te kondigen. En om 6 uur de moskee…..

 


Maandag 11 april 2011 

Verslag voor website weer aangevuld en een afspraak voor dinsdag 12 april gemaakt met Jantien Zuurbier (webdesigner)  voorzitter van de Nederlandse School in Kampala Uganda. Rest van de dag lekker rust.

Dinsdag 12 april 2011

’s Ochtends afspraak bij het zwembad van Kabira Country Club met Jantien Zuurbier en haar collega Thomas Bj«Ņrnskau met wie zij samen de website “Start Journal of Arts and Culture” beheerd. 
Na de afspraak heeft Jantien ons twee studio’s laten zien in Kampala waar diverse kunstenaars hun atelier hebben. Als eerste zijn we geweest bij Paulo Akiiki, een van de bekendste schilders in Uganda. Daarna hebben we een bezoek gebracht aan de studio waar verscheidene kunstenaars, o.a. Anwar
Sadat Nakibinge en Jjuuko Hoods, hun atelier hebben. Opvallend is dat alle kunstenaars workshops organiseren voor kinderen. Deze workshops worden gegeven op de scholen. Een heel goed initiatief.

Woensdag 13 april 2011

Vandaag even niets en ’s avonds lekker gegeten bij Mary en Jacques Schrier (Twin School en Fiduga Ltd). ECHTE SPINAZIE gegeten. Zo heerlijk!

Donderdag 14 april 2011

Koffer klaargemaakt voor weekendje Jinja. ’s Avonds gegeten bij Cafe Java.  

Vrijdag 15 april – Zaterdag 16 april – Zondag 17 april 2011

In het Holland Park hebben we in een rustiek landelijk huisje heerlijk genoten van de rust aan de voet van de Nijl. ’s Ochtends werden we gewekt door de zon die wij vanuit het slaapkamerraam konden zien opkomen. Daarna heerlijk ontbeten op de veranda van het huisje met uitzicht over de Nijl en de groepen monkeys, die zich van boom naar boom verplaatsten.  
In dit gedeelte van Uganda (Jinja) ontspringt de Nijl, die zich daarna in een lengte van 6660 kilometer door Oostelijk Afrika naar de Middellandse Zee begeeft.
Zondags weer terug naar Kampala en de koffers ingepakt voor de terugreis naar Nederland. 


Maandag 18 april – Dinsdag 19 april 2011

’s Middags vertrokken naar Entebbe Airport voor de terugreis. Om half 6 vertrokken naar Addis Ababa en daarna met een ander vliegtuig om 23.45 uur vertrokken richting Brussel, met tussenstop in Parijs. De
volgende dag werden wij in Brussel blij verrast, aangezien onze dochters ons stonden op te wachten, anders hadden we met de trein naar Dordrecht moeten gaan. 

DEZE REIS IS NU TEN EINDE, MAAR HET WERK NOG NIET.

DE STICHTING  ZAL ER ALLES VOOR DOEN OM DE DIVERSE PROJECTEN
( ZIEKENHUIS MULAGO, TWINSCHOOL, STRAATKINDEREN PROJECT VAN LENNEKE ENZ.) BEHULPZAAM TE ZIJN.

DIT KAN DE STICHTING NIET ALLEEN, DUS VRAGEN WIJ U OM UW STEUN OM DEZE PROJECTEN VERDER TE BRENGEN..

NAMENS ALLE KINDEREN EN MEDEWERKERS VAN DEZE PROJECTEN ALVAST VAN HARTE BEDANKT.